Sport

Perfekcja, droga tylko dla wytrwałych

Mateusz Kosmaczewski321 views
Perfekcja, droga tylko dla wytrwałych

Mówi się, że nie ma rzeczy idealnych, perfekcja jest nieosiągalna. Mimo to, że sporo ludzi ma takie przekonanie to wielu do niej dąży. Przecież zawsze jest coś do poprawy, takie podejście sprawia, że ciągle jest wykonywana praca. Praca, która dla jednych będzie bezcelowa i totalnie bez sensu, natomiast dla drugich motorem napędowym do działania. Jedno jest pewne, wytrwali dążą do perfekcji. Dlaczego? Bo wiedzą, że w pewnym momencie najbardziej się liczą detale, niuanse, a to one dają spektakularne rezultaty.

Powrót do podstaw

Ja to wiem! Ja to umiem! Ciągle słyszę te słowa na treningach. Wtedy po prostu mówię: pokaż! Następnie obserwuję i czekam. W pewnym momencie wprowadzam delikatną korektę i… Zdziwienie. Nagle dociera, że perfekcja ruchu jest istotna, a pochodzi ona z dobrej techniki.

Kalistenika przez wielu wydaje się sportem banalnym, sam nazywam „podstawowe” ćwiczenia, jako te rodem z podstawówki. Wniosek jest prosty: każdy powinien umieć je wykonać. Wielu się wydaje, że umie, a nie wielu potrafi. Praca z własnym ciałem okazuje się trudna, bez solidnych fundamentów nie ma mowy o poprawnym wykonaniu ćwiczenia. Tym samym większej ilości powtórzeń.

Często spotykam ludzi, którzy by chcieli zabrać się za zaawansowane ćwiczenia kalisteniczne, a mają trudność wytrwać w secie składającym się raptem z 10 powtórzeń w serii ćwiczeń bazowych. Kluczem znowu jest perfekcja.

Powtórzenie powtórzeniowi nie równe. W momencie, gdy osoba zaczyna rozumieć, jak ważna jest poprawna technika zaczyna wkraczać na drogę wiodącą do perfekcji. Skupia się na detalach, a im bardziej się skupia na tym zaczyna mieć większą świadomość ciała i lepiej je kontrolować. Jednak ten proces jest długi i nie wielu ma tyle determinacji w sobie, aby wytrwać.

4 ćwiczenia i detale, których poszukuje

Zawsze, gdy zaczynasz ćwiczyć, zadaj sobie pytania:

  1. Czy moje powtórzenia są idealne?
  2. Co mogę zrobić lepiej?

#1 Perfekcyjna pompka

Perfekcja równa się ilość, a ta charakteryzuje się łatwością wykonania. Ci, którzy są na drodze do mistrzostwa w pompkach robią je z niebywałą łatwością. Stąd bierze się iluzja, że są one łatwe.

Największym problemem przy wykonywaniu pompek jest zakres ruchu. Bardzo często widzę jak ludzie wykonują pompki nie wykorzystując całego zakresu. Robią „pół pompki” i myślą, że wykonują pompkę. Zawsze prostujemy ręce w górnej fazie, dolna faza kończy się, gdy czubek nosa dotyka ziemi. W ten sposób wykonywany jest pełen zakres.

Kolejnym problemem jest sylwetka. Ciało powinno być spięte, szczególnie brzuch i pośladki. Dłonie powinny znajdować się pod barkami. W górnej fazie ramiona i tors powinny tworzyć kąt 90 stopni. Ciało w tej fazie od piet do szyi powinno tworzyć prostą linię. Ta linia musi być utrzymana w ruchu ku dołowi i górze. Często widzę jak ludzie mają opuszczone biodra, a ich głowa opada w dół. Trzeba to skorygować.

Więcej na temat pompek znajdziesz klikając w ten link: Śmiali się, gdy zobaczyli…

#2 Perfekcyjny przysiad

Doskonały przysiad zaczyna się od wypiętej klatki piersiowej, prostego kręgosłupa i stóp przytwierdzonych do podłoża. Stopy mogą być lekko skierowane na zewnątrz lub mogą być umieszczone równolegle – w zależności od indywidualnych czynników. Kiedy zaczynasz wykonywać siad, biodra powinny się cofać, a kolana zaczynają lekko przesuwać się do przodu. Pięty muszą być cały czas przytwierdzone do ziemi.

Najczęstszymi błędami są mały zakres ruchu, przygarbiona postawa, oderwanie pięt od podłoża. Powyższe problemy wynikają ze słabego rozciągnięcia i niedostatecznej mobilności. Perfekcja w tych elementach doprowadzi do mistrzowskiego przysiadu.

Więcej na temat przysiadów znajdziesz klikając w ten link: Nogi jak ze stali

#3 Perfekcyjne podciąganie

Jedno z najtrudniejszych ćwiczeń bazowych. Tak jak w powyższych ćwiczeniach, największym problemem jest pełen zakres ruchu w obu wazach: dolnej i górnej. Podbródek musi całkowicie „wyczyścić” drążek za każdym powtórzeniem, a na dole jest wymagane pełne wyprostowanie łokcia. Dodatkowo ciało musi pozostawać stosunkowo proste, z minimalnym zgięciem stawu biodrowego lub kolanowego.

Przy podciąganiu musisz się trochę wychylić, aby nie uderzyć głową w drążek, ale pamiętaj, że tors nie powinien „uciekać” za daleko do przodu lub do tyłu.  Ciało musi być cały czas spięte, „huśtanie” się tułowia jest niedopuszczalne. Ruch jest góra – dół i tego się trzymaj.

Bardzo często zwracam też uwagę na położenie łopatek i odpowiednie spięcie brzucha. Perfekcja to zbiór detali, które trzeba wypływać.

Więcej na temat podciągania znajdziesz klikając w ten link: Podciąganie, droga do…

#4 Perfekcyjne wznosy nóg

Najprostszym przedstawicielem wznosów nóg są wznosu kolan. Jednak to, co wydaje się proste, wcale takie nie jest. Podczas tego ćwiczenia koryguje wychylanie ciała, ma być ono jak najmniejsze. Następnie skupiam się, aby ruch do dołu był płynny i w odpowiednim tempie. Dodatkowo ważnym aspektem jest, aby biodra były wypchnięte do przodu, co sprawia, że miednica jest przechylona i w pełni angażuje brzuch do pracy.

Kolejną bardzo ważną rzeczą jest uchwyt. Ma on być mocny. Często zwracam też uwagę na proste plecy i „zamknięte” łokcie. Sprawia to, że ciało się nie buja, co niestety bardzo często się zdarza. W tym ćwiczeniu zakres ruchu nie jest takim problemem, ale trzeba mieć na uwadze, że kolana muszą być, co najmniej na linii bioder, aby ćwiczenie można było zaliczyć.

 

Droga do perfekcji nigdy się nie kończy. Ciągnie się i ciągnie, ale daje poczucie satysfakcji oraz motywację. Czyste, kontrolowane powtórzenia być Twoim najważniejszym priorytetem. Najpierw skoncentruj się na technice ćwiczenia i dostosuj tempo rozwoju do swojej aktualnej formy. Pamiętaj, że jakość ważniejsza niż ilość. Rób, co tylko możesz, aby „czyściochy” stały się Twoim standardem.

 

Mateusz Kosmaczewski
Jestem trenerem, szkoleniowcem, motywatorem, mówcą. Mówią, że jestem psychologiem, że dobrze znam się na relacjach międzyludzkich, że jestem mentorem i autorytetem. Ekspertem w tym co robię. Ciągle młody, zawsze dziecko, radosny i pogodny, przepełniony pasją, ale też cyniczny i ironiczny. Introwertyk.